พระสมเด็จรุ่น ๑ หลวงปู่คำบ่อ ฐิตปัญโญ วัดใหม่บ้านตาล จ.สกลนคร

ชีวประวัติ ชาติภูมิ ปฐมวัย
นามเดิมที่คุณตาตั้งให้ ชื่อ คำบ่อ นามสกุล พวงสี เกิดวันพุธ ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474 เวลาประมาณ 03.00 น. ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 12 ปีมะแม ณ บ้านตาล ตำบลโคกสี อำเภอ สว่างแดนดิน จังหวัด สกลนคร บิดา ชื่อ ทอง นามสกุล พวงสี มารดาชื่อภู่ นามสกุล พวงสี มีพี่น้องร่วมกัน 7 ท่านเป็นคนที่ 1 ปฐมวัยของข้าพเจ้าได้เข้าเรียนประถมศึกษาที่ศาลาวัดศรีษะเกษ บ้านตาล ตำบล โคกสี อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัด สกลนคร จบประถมศึกษาปีที่ 4 เมื่อจบประถมศึกษาปีที่ 4 แล้วโยมบิดา มารดา จะให้บวชเป็นสามเณรจึงตอบท่านไปว่า ยังไม่บวชจะอยู่ทำงานไปอีกสักระยะหนึ่งก่อน จึงจะบวช โยมบิดามารดาท่านก็ไม่ว่าอะไรแม้แต่คำเดียว ตั้งแต่วันนั้นข้าพเจ้าก็ทำหน้าที่การงานช่วยบิดามารดาให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้ท่านเป็นทุกข์เพราะเราตระกูลนี้ไม่เจริญเพราะเราก็จะไม่ให้เสื่อมเพราะเรา ตระกูลเจริญเพราะเราก็จะไม่ให้เสื่อมเสียเพราะเรา นี้เป็นความรู้สึกลึก ๆ อยู่ในหัวใจของข้าพเจ้า จนบิดามารดาของข้าพเจ้าไว้เนื้อเชื้อใจจะซื้อจะขายอะไรที่จะต้องใช้เงินทองจำนวนมาก ท่านจะมาถามแถบทุกครั้ง ถ้าข้าพเจ้าตกลงอย่างไร ท่านก็จะเอาอย่างนั้น เพราะความไว้เนื้อเชื้อใจในตัวของข้าพเจ้า ท่านทั้งสองเป็นพุทธมามกะ เลื่อมใสในบวรพระพุทธศาสนาเพราะเชื่อว่าความดีก็มีเหตุ ความชั่วก็เหตุ ความดีก็เกิดจากการกระทำดีนั้น ความชั่วก็เกิดจากการกระทำชั่วนั้น ฉะนั้น ท่านทั้งสองจึงพยายามสร้างความดี ทำความดี ตามกำลังกายกำลังทรัพย์ กำลังปํญญาของท่านจนกระทั่งท่านทั้งสองจากโลกนี้ไปอย่างไม่มีวันกลับ ฉะนั้นตระกูลพวงสีนี้จึงเป็นตระกูลเคารพนับถือบวรพระพุทธศาสนาอย่างไม่ลืมเลือนไปจากหัวใจ ในตระกูลพวงสีนี้ ก็นับว่าโชคดีที่ยึดเอาคำสอนพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นหลักปฏิบัติในการครองเรือน จึงทำให้ชีวิตความป็นอยู่ของตระกูลพวงสีพอกินพอใช้ไม่รวยและก็ไม่จนพอมีพอกินตามสภาพคนบ้านนอก

ชีวิตเข้าสู่กาสาวพัสตร์
เดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๙๕ ปี มะโรง อายุ ได้ ๒๑ ปี วันนั้นคุณตามาที่บ้านประมาณ ๑ ทุ่ม ท่านถามว่ากินข้าวเสร็จหรือยัง เลยบอกท่านว่ายังท่านเลยบอกให้รีบไปกินข้าว วันนี้จะพาไปมอบนาคที่วัดตาลนิมิต บ้านตาล ตำบล โคกสี อำเภอ สว่างแดนดิน จังหวัด สกลนคร แบบนี้เขาเรียกว่าแบบจู่โจมไม่ให้รู้ตัวโยมบิดามารดาไปบอกให้ทราบ แต่ข้าพเจ้ากลับรู้สึกดีใจ จะได้หมดหนี้บุญคุณของท่านเสียที หนี้บุญคุณของบิดา มารดา ยังฝังอยู่ในจิตใจไม่หลงลืมตลอดมา ถ้ายังไม่ได้บวชให้ท่านก่อนแล้วก้ไม่แต่งงานเป็นอันขาด เพราะได้ยินญาติผู้ใหญ่ท่านหนึ่งเล่าให้ฟังว่า ตาของเธอเขาดีใจมากเพราะได้หลานคนแรกเป็นผู้ชาย ท่านบอกว่าท่านไดกำไรแล้ว คำว่ากำไรคงหมายถึงความดีเท่านั้น คำพูดของท่านคำนี้จึงไม่ลืมเลือนไปจากจิตใจของข้าพเจ้าตลอดมาจนกระทั่งทุกวันนี้เมื่อไปอยู่วัดป็นนาคแล้วก็ได้มีเพื่อนคนหนึ่งได้ตามไปเพื่อจะบวชเหมือนกัน เราก็ดีใจเพราะได้เพื่อน เมื่อเพื่อนไปเป็นนาคอยู่ด้วยกันได้ ๓ วันก็มีเรื่องให้แตกกันเนื่องจากหลวงพี่สงฆ์ให้ไปช่วยงานที่บ้าน อำเภอวานรนิวาส จังหวัด สกลนคร ชวนให้ไปด้วยกันแกก็ไม่ไปตามสุขเพราะความมีเพื่อนก็เลยหายไปอย่างง่าย ๆ แต่ข้าพเจ้าได้พูดคุยกับครูบาอาจารย์แล้วก็ต้องไป

คิดว่าไปไหนก็ต้องมีพระเป็นเพื่อน ไปหาพระก็ต้องมีพระเป็นเพื่อน ไปหาคนก็ต้องมีคนเป็นเพื่อน และไปช่วยสร้างพระอุโบสถที่ยังไม่แล้วเสร็จ ออกเดินทางประมาณต้นเดือนกุมภาพันธ์ ที่วัดเจริญราษฎร์บำรุง บ้านมาย อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร มีทั้งหญิง ชาย คนหนุ่ม คนแก่ จำนวนมากช่วยงาน แต่อยู่ไปประมาณเดือนมีนาคม ครูบาอาจารย์อาจมองเห็นว่าจะมองว่าใกล้ไฟ มันร้อนใกล้ค้อนมันเจ็บ ท่านเลยลัดคิวบวชเป็นสามเณรให้ท่านก็จับบวชเป็นสามเณร ที่โบสถ์น้ำเรียกว่า อุทกุกเขปสีมา เป็นสามเณรจนกระทั่งเดือนเมษายนพระอุโบสถที่สร้างก็เสร็จ ทำพิธีพัทธสีมา แล้วทำพิธีบวชโดยมีพระมหาเถื่อน อุชุกโร เป็นพระอุปัชฌาย์ พระลี ฐิตธัมโม เป็นพระกรรมวาจารย์ พระโง่น โสรโยเป็นพระอนุสาวนาจารย์ เมื่อวันที่ 21 เมษายน 2495 เวลา 09.45 น. ณ วัดเจริญราษฎร์ เสร็จก็เดินทางกลับมาที่วัดตาลนิมิต อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร

ที่วัดตาลนิมิต ได้ช่วยทำการงาน ที่ครูบาอาจารย์มีความประสงค์จะทำ คือ เริ่มมีการก่อสร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่ขึ้น โดยมีการเลื่อยไม้เอง แต่ข้อวัตรปฏิบัติอะไรก็มิได้ขาดทุกวันทุกวัน จนกระทั่งเดือนมีนา-เมษายนนี่แหละ มีพระอาจารย์อ่อนศรี ฐานวโร มากราบคารวะหลวงปู่ลี อโสโก ที่เป็นผู้หนึ่งที่ท่านเคารพนับถือ และเคยอยู่จำพรรษากับท่าน ท่านจึงมาชวนไปจังหวัดอุบลราชธานี ในระหว่างพรรษานี้ก็ได้ช่วยงานมีการก่อสร้างภายในวัดจนกระทั่งออกพรรษา ประมาณเดือนกุมภาพันธ์ ว่าจะไปเที่ยวเขาพระวิหารกับอาจารย์อ่อนศรีและเพื่อน ๆ พระเณร ไปด้วยกัน 4 รูป พอมาถึงตัวจังหวัดอุบลฯ ได้ไปลาเจ้าคณะจังหวัดแล้วพักอยู่ทีวัดสำราญนิวาส อำเภอวารินชำราบ ได้มาพบกับพระอาจารย์มุ่ย ณ วัดนี้ท่านเลยชวนไปจำพรรษาจังหวัดชลบุรี ที่วัดวิเวการาม ที่ท่านอาจารย์อรุณท่านอยู่ ท่านไม่มีหมู่เพื่อนเท่าใดนัก ฉะนั้นทุกคนก็ตกลงไปจังหวัดชลบุรีเพื่อจะอยู่จำพรรษาที่วัดวิเวการามแห่งนี้