พระสมเด็จ หลวงปู่คำพอง ติสฺโส วัดถ้ำกกดู่ จ.อุดร

พระสมเด็จ หลวงปู่คำพอง ติสฺโส วัดถ้ำกกดู่ จ.อุดร

หลวงพ่อคำพอง ติสโส
(พระครูสุวัณโณปมคุณ)
วัดถ้ำกกดู่ ตำบลโนนหวาย
อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี
หลวงพ่อคำพอง ติสโส เกิดเมื่อวันที่ ๓ มิถุนายน
พ.ศ.๒๔๖๕ ตรงกับวันขึ้น ๙ ค่ำ เดือน ๗ ปี จอ ที่บ้านกุดตะกร้า ตำบลสงเปลือย อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดอุบลราชธานี โยมพ่อชื่อ บุนนาค โยมแม่ชื่อ หลุน นามสกุล สงเคราะห์ อาชีพทำนา มีบุตรรวมกัน ๗ คน หลวงพ่อเป็นคนที่สอง

พ.ศ.๒๔๘๓ หลวงพ่อคำพองอายุได้ ๑๘ ปี โยมแม่ก็เสียชีวิต เนื่องจากป่วยเป็นไข้มาลาเรีย โยมพ่อรับภาระเลี้ยงดูบุตรที่เหลือทั้งหมด หลวงพ่อได้ช่วยโยมพ่อ โยมแม่ทำมาหากินมาตลอด ไม่มีโอกาสได้ศึกษาเล่าเรียน จึงหันเหชีวิตไปฝึกซ้อมมวยไทย และชกตามเวทีต่างๆ มาเรื่อย

จน พ.ศ.๒๔๘๕ ในระหว่างทำงานที่บ้านก็คิดถึงนิยายเก่าๆ เช่น รามเกียรติ์ สิงหลชัย ลักษณวงศ์ และคิดไปว่า ทศกัณฑ์ ถึงแม้จะเก่งแต่ก็ต้องตาย พระลักษณ์ถือศีล แต่สู้กับยักษ์ได้เป็นแสน จึงคิดว่ากำปั้นหุ้มนวมจะไปสู้กับคนทั่วโลกไหวหรือ ต้องอาศัยศีลธรรมเข้าช่วยจึงจะได้

พ.ศ.๒๔๘๖ เดือน๖ อายุได้ ๒๑ ปี หลวงพ่อคำพองก็อุปสมบทที่วัดมหาชัย อำเภอหนองบัวลำภู (ปัจจุบันเป็น จังหวัดหนองบัวลำภู) โดยมีท่านพระครูพิศาลคณานุกิจ เป็นพระอุปัชฌาย์

พ.ศ.๒๔๘๗ พรรษาที่ ๒ ได้เดินทางไปกราบนมัสการหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ที่บ้านนามน ตำบลตองโขบ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร ฟังเทศน์หลวงปู่มั่นทุกคืน ได้ ๓ เดือน กราบลาหลวงปู่มั่นไปคัดเลือกทหาร หลังจากคัดเลือกทหารแล้วไม่ถูกเกณฑ์ ก็ตั้งใจจะกลับไปหาหลวงปู่อีก และเก็บของเครื่องใช้ หลวงปู่อ่อนศรี (ศิษย์หลวงปู่มั่นองค์หนึ่ง) ได้ชวนหลวงพ่อคำพองไปอยู่ด้วย ที่วัดบ้านกลางใหญ่ จังหวัดอุดรธานี ท่านจึงจำพรรษาที่นี่ ๑ พรรษา

ออกพรรษาแล้ว หลวงพ่อคำพองก็ออกธุดงค์ไปตามป่าเขา ถ้ำ ป่าช้า อยู่ที่ถ้ำเมฆ จนถึงเดือน ๓ ก็ออกเดินทางไปพระบาทบัวบกบัวบาน เลยไปจนถึงถ้ำพระ จังหวัดอุดรธานี เดินไปถึงถ้ำทาสี ถ้ำผาปู่ จังหวัดเลย ย้อนกลับมา จังหวัดหนองคาย พบ หลวงปู่เทสก์ (ศิษย์ชั้นผู้ใหญ่ของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต) จำพรรษาเป็นเจ้าอาวาสวัดป่าอรัญวาสี อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหลวงคาย อยู่ฟังธรรมกับหลวงปู่เทสก์จนครบ ๓ เดือน

ปี พ.ศ.๒๔๙๓-๒๕๑๘ หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี ก็ได้รับหลวงพ่อคำพองไปเผยแพร่ธรรม ที่ภายใต้ ในเขตจังหวัดภูเก็ต และพังงา โดยมีหลวงปู่เหรียญ วรลาโภ และพระเณรอีก ๘ รูปติดตามไปด้วย ก่อนที่หลวงปู่เหรียญจะแยกไปจำพรรษา ที่สำนักสงฆ์ อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา ได้สร้างวัดชื่อ “วัดประชาสันติ” และจำพรรษาที่นี่ ๘ ปี

ส่วนหลวงพ่อคำพองได้จำพรรษาอยู่ที่สำนักสงฆ์ ตำบลโคกกลอย จังหวัดพังงา ได้สร้างวัดชื่อ “วัดราษฎร์โยธี” และจำพรรษาที่นี่ ๒๓ ปี และที่ภูเก็ต ๒ ปี พ.ศ.๒๕๑๘ หลวงพ่อคำพองดำรงตำแหน่ง เจ้าคณะตำบล และเจ้าอาวาสวัดพัฒนาธรรม ตำบลโนนทราย อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี ในฉายา พระครูสุวัณโณปมคุณ

พ.ศ.๒๕๓๓ หลวงพ่อคำพองได้ขึ้นไปจำพรรษาที่วัดบนภูพังคี และได้พัฒนาส่งเสริม ปลุกสร้างเช่น ศาลา กุฏิ จนได้รับอนุญาตจากกรมศาสนาให้ตั้งเป็นวัดชื่อว่า “วัดถ้ำกกดู่” จนถึงปัจจุบัน